Deniz sesinin tuttuğu yer
Cide’de zamanın, kıyı ve gündelik hayat arasındaki ritmine bakan özgün bir deneme.
CideLife Editörlüğü
Bazı yerleri hatırlamak için bir fotoğrafa ihtiyaç duyulmaz. Bir ses, görüntünün bütün ayrıntılarını yeniden çağırır. Cide’yi düşünürken denizin sesi de böyle çalışır. Kıyıda yürüyen birinin adımına, uzaktan geçen araca ve bir kapının açılışına eşlik eder; hayatın dışında durmaz, onun içine karışır.
Ziyaretçi için deniz çoğu zaman manzaradır. Burada yaşayan biri içinse günün havası, yolun durumu ve işin düzeniyle birlikte düşünülür. Aynı kıyıya bakan iki insanın farklı şeyler görmesi bundan olabilir. Biri tatilin başladığını hissederken diğeri akşamın nasıl geçeceğini anlamaya çalışır.
Bir yeri sevmek, onun her hâlini süslemek anlamına gelmez. Güzel bir manzaranın yanında bekleyen işler, karşılanması gereken ihtiyaçlar ve gündelik yorgunluklar bulunur. Cide’nin değerini yalnızca kartpostallık görüntülere bağlamak, burada yaşayanların hayatını eksik anlatır. Bir şehrin hafızasında güzel günler kadar zor günlerin sesi de yer tutar.
Belki kıyıda biraz yavaş yürümek bu yüzden önemlidir. Göz, aynı görüntüyü tekrar gördüğünü sanırken kulak o günün farklılığını yakalar. Bir teknenin sesi, rüzgârın değişmesi veya yanından geçen kısa bir selam, yaşanan anı diğerlerinden ayırır.
Cide’nin denizini anlatmak isteyen yazı, yalnızca maviyi tarif etmekle yetinmeyebilir. Denizle birlikte yaşayan insanların zamanını da dinleyebilir. Çünkü bir yerin sesi, onu uzaktan seyredenlerin hayranlığı kadar, her gün aynı kıyıdan geçenlerin alışkanlıklarıyla da oluşur.
Cide Sahili başlığıyla kayıtlı fotoğraf. Kaynaktaki 19 Ağustos 2006, yükleme tarihidir; güncel plaj koşullarını göstermez. Original uploader was Crebain at tr.wikipedia · CC BY-SA 3.0 · Görsel kaynağı · Lisans
