Kaşgarlı Mahmud
Divânu Lugâti’t-Türk’ün yazarıdır. 1072–1074’te hazırladığı eserinde Türkçe söz, şiir ve atasözlerini derledi.
Bu kapsam, kelime bilgisinin günlük kullanım ve kültürel anlatımlarla birlikte korunabileceğini gösterir. Bir sözcüğün yanında şiir veya atasözü görmek, onun dil içindeki yerini daha canlı biçimde düşünmemizi sağlar.
Bu eserin önemi üzerine düşünürken bugünkü yerel söz derlemeleriyle bir bağlantı kurulabilir. Bir kelimeyi yalnız karşılığıyla kaydetmek yerine kullanım örneğini ve söyleyen kişinin anlatısını da korumak, bilgiyi zenginleştirir. Kaşgarlı Mahmud’un derlediği farklı anlatım biçimleri, dilin geçmişini araştırmanın aynı zamanda insanların ifade dünyasını incelemek olduğunu hatırlatır.